[Intro]
Regenstad van Staal
jij glinstert maar je slaapt niet
ik zoek haar in je straten
waar de nacht mijn naam niet ziet

[Verse]
Ze stond bij het station
met nat haar op haar jas
ik zei dat ik net klaar was
zij zei dat dat altijd zo was
We liepen zonder plan
langs winkels zonder licht
de stad rook naar friet en diesel
en naar dingen die men zwijgt

[Pre-Chorus]
Ze vroeg of ik nog zong
ik zei: alleen in mijn hoofd
ze zei: je vader had gelijk
als je zwijgt, raak je verdoofd

[Chorus]
Regenstad van Staal
hou haar even bij mij binnen
tussen dokken, ramen, rails
wil ik opnieuw beginnen
Regenstad van Staal
laat de ochtend nog niet komen
want in haar ogen zie ik thuis
dat ik nooit heb durven wonen

[Verse]
We praatten over vroeger
over cafés die er niet meer zijn
over vrienden in de logistiek
over groot worden met klein
Ze zei dat ik steeds vertrek
ook als ik naast haar sta
ik keek naar licht op nat beton
en wist niet wat ik zeggen zou daarna

[Pre-Chorus]
De Schelde trok aan onze stilte
de bruggen ademden zwaar
twee mensen in dezelfde stad
maar mijlen van elkaar

[Chorus]
Regenstad van Staal
hou haar even bij mij binnen
tussen dokken, ramen, rails
wil ik opnieuw beginnen
Regenstad van Staal
laat de ochtend nog niet komen
want in haar ogen zie ik thuis
dat ik nooit heb durven wonen

[Instrumental]
Gitaren breed als natte lanen
drums als voetstappen laat
synths als mist rond straatlantaarns
bas als hartslag van de straat

[Bridge]
Ze zei: je leeft langs elke rand
alsof geluk een lading is
die je nooit durft vast te houden
omdat verliezen erger is

[Breakdown]
Ik wou haar naam
maar gaf haar regen
ik wou haar hand
maar gaf haar wegen

[Build-up]
Toen kwam haar tram als een besluit
en ik bleef staan in blauw reclame
ze draaide om en riep nog zacht
zing ooit mijn naam in jouw verhalen

[Chorus]
Regenstad van Staal
hou haar even bij mij binnen
tussen dokken, ramen, rails
wil ik opnieuw beginnen
Regenstad van Staal
laat de ochtend nog niet komen
want in haar ogen zie ik thuis
dat ik nooit heb durven wonen

[Chorus]
Regenstad van Staal
als ik morgen weer moet rijden
door je grauwe havenhart
zal haar stem mij blijven leiden
Regenstad van Staal
maak van roest een soort genade
want de liefde die ik liet gaan
loopt nog altijd langs je kade

[Outro]
Regenstad van Staal
de tram verdween in licht
en ik droeg haar laatste woorden
als regen op mijn gezicht